Leve het multiculturalisme?

Door mijn werk kom ik vandaag de dag meer en meer in aanraking met wereldvermaarde begrippen als de krimpende arbeidsmarkt, the war for talent, schrijnende toestanden bij werklozen, etc. Ook het multiculturele aspect komt uiteraard aan bod.
Vorige week kreeg ik iemand over de vloer die enorm goed geïntegreerd was (aangepast aan onze manier van leven, hier al ettelijke jaren verblijvend, spreekt vloeiend Nederlands - akkoord, met een Zuiders accent) en bovendien zeker geschikt was voor een bepaalde vacante functie. Vol begeestering stelde ik de brave man (van wie je trouwens ook amper ziet van welke origine hij precies is) voor bij een bedrijf. Vandaag kreeg ik te horen dat hij niet weerhouden is omdat ze toch de voorkeur geven aan autochtonen.
Op zo'n moment kruip je de muren op natuurlijk. Dan tracht je alles te doen voor die uitzendkracht en geloof je ook in diens kwaliteiten, mr wordt hij losweg afgekeurd omwille van simplistisch racistische redenen. Drogredenen! Eerlijk waar, verdomd veel 'buitenlanders' zijn meer gemotiveerd dan de gemiddelde Belg, zeker als het gaat om de arbeidersfuncties. Laat ons het er toch tenminste op houden dat nationaliteiten niet direct een rol spelen inzake werkwilligheid, karakter of motivatie, laat staan kennis en competenties.
Mr soit, het kan ook anders. Een werkgever die (op vraag van de klanten) liever geen allochtoon in dienst zou nemen, raakte dusdanig overtuigd van iemand die'k voorgesteld had, dat ze er zelfs 'perplex' van stonden. Quod erat demonstrandum:p

Recent nog in aanraking gekomen met de keerzijde van de multiculturalistische medaille. Een kennis - een intelligent, integer, braaf, vlijtig en oprecht meisje - van Marrokaanse afkomst kreeg heel recent te horen dat ze uitgehuwelijkt zou worden. Voor iemand die net in de fleur van haar leven komt, studieplannen koestert en god weet wat allemaal, is dat een ferme streep door de rekening.
Het arme schaap kan haar toekomst in België vergeten en moet - ze gaan haar dit schooljaar nog laten uitdoen, maar wat baat het? - onverrichter zake richting Marokko om ginds een nobele onbekende te gaan huwen. God weet wat haar te wachten staat mocht ze dat weigeren.
Hoeveel respect ik ook kan opbrengen voor overtuigingen, geloof en cultuur, hier krijg ik maar geen vat op. Hoezeer ik me vandaag ook geamuseerd heb, dit tart alle grenzen van het menselijke.

Voorts weinig nieuws onder de zon! Afgelopen weekend dé horrordag overleefd (6u op restaurant, de enige dag verveling in't jaar ;p), inbraakgolf in onze straat (behalve in ons huis :p) én onze ontbijtgranendozen krimpen de laatste tijd ferm. Obi is trouwens gegroeid en of dat los staat van de laatste 2 feiten, laat ik graag aan jullie verbeelding over ;-)

OnAsJ