Vrijdagavond consternatie, ontgoocheling en verdriet alom.
Onze trouwe viervoeter en tevens beste vriend uit het dierenrijk Bobo had z'n laatste adem uitgeblazen die dag. Het arme beestje was al langer op retour, maar toch klonk het nieuwtje als een donderslag bij klare hemel.
Het huis was zelden voorheen zo leeg, om nog maar te zwijgen van de stilte bij thuiskomst. Vroeger wachtte daar een jolig, kwispelend hondje en nu strand je in het ijle niks. Aangezien zowel mams en ikzelf er een supergoeie band mee hadden, zijn dan ook de nodige watervalletjes ontsproten op wanghoogte. Al gauw drong zich de vraag op wat we nu zouden aanvangen. Een nieuw hondje of toch maar even proberen zonder? Daar onze kookprinses thuis zit, was het al snel duidelijk dat we een nieuwe huisgenoot zouden optrommelen.
En zo gebeurde! Gisteren had uw dienaar zich van zijn betere speurneus voorzien om terstond online op zoek te gaan naar een prinsje (nu zouden we een reutje nemen aangezien Bobo toch wat last had van typisch vrouwelijke onhebbelijkheden) op 4 pootjes. Pootjes, want het mocht niet te groot zijn (anders wou'k wel een Shiba Inu, zalig mooie beestjes).
Enkele uren later rustte Obi ('k had die naam al langer in gedachten) al in onze armen en werd de avond opgeluisterd door piepend gekef (nuja ^^) en muizestrontjes :-)
Welkom Obi!!!
1 opmerking:
Jonas,
Vooreerst mijn innige deelneming bij het heengaan van BOBO.
Maar zoals ze plachten te zeggen:
het leven gaat gewoon door, en dus nu met OBI (Wan Kenobi).
Een mannelijk prachtexemplaar op 4 poten (allee pootjes in zijn geval).
En hij is al een stukje opgevoed door jou, zie ik (hij weet al zijn drinkbeker met 3 oren staan).
Flinke !!!
En wat die onfrisse onhebbelijkheden betreft in de vorm van muizestrontjes :die neem er toch gewoon bij).
Een reactie posten